Azərbaycanın yaratdığı reallıq şüurlara da hakim kəsilməkdədir ŞƏRHErmənistanın “Lragir” nəşri Nikol Paşinyanın Ermənistan-Azərbaycan sərhədlərinin delimitasiya və demarkasiyası ilə bağlı Rusiyanın xarici işlər naziri Sergey Lavrovun sözlərini olduğu kimi təkrarladığını yazır.

Nəşrin iddia edir ki, Ermənistan “qırmızı xətt”dən əl çəkib və Bakı üçün yeni təklifləri var.

Qəzetin yazdığına görə, hakim “Vətəndaş müqaviləsi” partiyası müxalif “Ermənistan” fraksiyasının parlamentin müzakirəsinə təqdim etdiyi “Delimitasiya və demarkasiya problemləri” haqqında qanun layihəsinin əleyhinə səs verib. Sitat: “Vətəndaş müqaviləsi” fraksiyasının təmsilçisi, deputat Ripsime Qriqoryan qeyd edib ki, delimitasiya Ermənistanla Azərbaycan arasındakı sərhədə aiddir, “Qarabağ məsələsi” isə ərazi bütövlüyü problemi deyil, xalqların öz müqəddəratını təyinetmə problemidir. Bu baxımdan, layihə müəlliflərinin bu iki məsələni bir-biri ilə əlaqələndirməsi Ermənistanın maraqlarına xidmət etmir və bu səbəbdən də qəbuledilməzdir”.

Qeyd edim ki, Nikol Paşinyanın fikirləri Ripsime Qriqoryanın mülahizələri ilə eyni olduğu üçün, təkrarlamağa ehtiyac duymuram. Və qənaətimə görə, hakim partiyanın nümayəndələrinin fikirlərindəki daxili auditoriyaya ünvanlanmış mülahizələri bir kənara qoyub, mahiyyətə diqqət yetirmək daha doğru olar. Beləliklə, Ermənistanın siyasi hakimiyyətinin təmsilçiləri, açıq şəkildə bəyan edirlər ki, “Qarabağ məsələsi” ərazi problemi deyil. Yəni bu o deməkdir ki, Ermənistan ərazi iddialarından faktiki olaraq əl çəkmək və Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanımaq niyyətindədir. Digər tərəfdən, hazırda Rusiya sülhməramlılarının müvəqqəti səlahiyyət zonasına daxil olan Azərbaycan ərazilərində yaşayan bir ovuc erməninin, faktiki olaraq “öz müqəddəratını” təyin etməsi üçün heç bir əsas və şərait yoxdur. Azərbaycan bununla bağlı vazkeçilməz mövqeyini ifadə edib, həmçinin “Dağlıq Qarabağ” və “münaqişə” terminlərinin beynəlxalq siyasi leksikondan çıxarılmasına nail olub. Nikol Paşinyan və onun partiyasını təmsil edən deputatlar da, indi “Qarabağ bölgəsi”ndən danışırlar.

“Lragir” Ermənistanın “yeni təklifləri”nin əsasında da, məhz bu yanaşmanın yer aldığını bildirir. Məqalə müəlliflərinin qənaətinə görə, Ermənistan “Minsk qrupu formatından kənarda bütün danışıqlardan imtina etmək əvəzinə, Moskva və Bakıya ATƏT-in işini və “status”un müzakirəsini darmadağın etməyə imkan yaradır.

Xatırladım ki, “Lragir”də yayımlanan məqalədə yer alan mövqe, əsasən Ermənistanın revanşçı dairələrinin baxış bucağını əks etdirir. Qənaətimə görə, Ermənistan müxalifətinin parlamentin müzakirəsinə çıxardığı qanun layihəsinin qəbul edilməməsi, həmçinin ictimai rəydə hər hansı bir rezonansa səbəb olmaması, bu ölkədəki ictimai rəyin dəyərləndirilməsi baxımından da diqqətə alına bilər. Bir müddət öncə, sərhədlərin delimitasiyası ilə bağlı ən adi yanaşmaları belə aqressiya ilə qarşılayan revanşçılar getdikcə azsaylı dəstəklərindən də məhrum olurlar. Görümdüyü kimi, Azərbaycanın regionda yaratdığı reallıq təkcə sərhədlərə deyil, şüurlara da hakim kəsilməkdədir.

Elçin Mirzəbəyli
NATO Rusiya qarşıdurması regional təhdidləri gücləndirirƏkrəm Bəydəmirli

NATO Rusiya ixtilafı hələ 2008-ci ildə başlamışdı. O zaman NATO-nun keçirilən zirvə toplantısında Ukrayna və Gürcüstanın üzvlük məsələsi müzakirə edilmişdi. ABŞ bu dövlətlərə dəstək verəcəyini bildirirdi. Amma Fransa və Almaniya həmin ölkələrin təşkilata üzv qəbul edilməsinin Rusiyanı narahat edəcəyini iddia edərək bu təklifə qarşı çıxdılar. Nəhayət zirvə toplantısının sonunda ortaq qərar almaq mümkün oldu. Ukrayna və Gürcüstanın NATO-ya üzv olması üçün davamlı müzakirələrə yol açıldı.

Son dövrlər NATO-nun genişlənməsi, hətta Ukrayna və Gürcüstanın bu təşkilata üzv olmaq istəyi Rusiyanı daha da hiddətləndirir. Əslində hər bir ölkənin öz strateji maraqlarını və təhlükəsizliyini nəzərə alaraq beynəlxalq hərbi bloklarda təmsil olunmaq hüququnun və istəyinin olması təbii haldır. Bugünkü Rusiya isə Baltikyanı respublikalar istisna olmaqla keçmiş SSRİ məkanındakı respublikaların NATO-ya üzvlük məsələsini özünə qarşı ciddi təhlükə hesab edir.

İmperiya iddialarından əl çəkməyən, öz əhalisinin sosial-iqtisadi problemlərini həll etmək gücündə olmayan Rusiya keçmiş SSRİ məkanındakı bir sıra regionlara o cümlədən Cənubi Qafqaza təhdidlərini davam etdirir. Belə təhdidlərin qarşısını almaq üçün Qərbə və yaxud ABŞ-a bel bağlamaq çətin məsələdir. Çünki böyük tələfatlar, qanlar hesabına Əfqanıstanda formalaşmış hakimiyyəti bir göz qırpımında Talibana təslim etməsi və oranı biabır olaraq tərk etməsi ABŞ siyasətinin mahiyyətini göstərdi. Onu da xatırlatmaq istərdim ki, 2008-ci ildə avqust ayında məlum Gürcüstan hadisələri zamanı da həm Qərb, həm də ABŞ Rusiya qarşısında dişsizliyini nümayiş etdirmişdilər.

Digər tərəfdən ABŞ-ın bugünkü hədədəfləri keçmiş SSRİ məkanı deyil. Müşahidələr göstərir ki, bu ölkənin hazırda hədəfi Çindir. Bu amillər Rusiyanı imperiya iddialarına daha da həvəsləndirir. Hətta Moskvada bəzi ideoloqlar SSRİ nağılını ortaya ataraq barmaq silkələməklə məşğul olurlar. Gorbagor olmuş SSRİ-nin bərpa etməyin mümkünsüz olduğunu həmin ideoloqlar yaxşı anlayırlar. Onların məqsədi Kremldəki bəzi dairələrin sifarişlərini yerinə yetirmək, müstəqil dövlətlərə qarşı təzyiqləri artırmaq, bu ölkələrdəki narazı, sosial-iqtisadi problemləri olan kütlələrə gorbagor olmuş SSRİ-ni dirçəltmək xülyalarını çatdırmaq istəkləri ola bilər.

Digər bir məkrli plan Türk Dövlətləri Təşkilatının genişlənməsinin qarşısını almaq və həmin ölkələrdə müxtəlif formada çaxnaşmalar yaratmaq Rusiyadakı bəzi qüvvələrin hədəflərindədir. Qazaxıstanda baş verən son hadisələr bunu sübut edir. Şimal qonşumuz belə imperiya gedişli hərəkətləri ilə bütün keçmiş SSRİ məkanında antirus meyllərini gücləndirsə də, təəssüf ki, bu siyasətindən əl çəkənə oxşamır.


Bu təhdidlərdən qorunmaq üçün bəs Azərbaycan nə etməlidir?

Mənim qənaətimcə, Azərbaycan və Türkiyə Prezidentlərinin ötən il müdrikcəsinə imzaladıqları Şuşa Bəyannaməsi ölkəmizi çox ciddi təhdidlərdən qoruyacaq addımlardan biridir. Bu tarixi sənəd regiona ediləcək təhdidlərinin qarşısını almaqla bərabər, bölgə dövlətlərinin sabit inkişafına təminat yaradacaq. Prezident İlham Əliyev və Prezident Rəcəb Tayyib Ərdoğan tərəfindən imzalanmış Şuşa Bəyannaməsi bütün dünyanın barışmalı olduğu tarixi gerçəklikdir. Bölgənin geosiyasi mənzərəsini dəyişəcək bu Bəyannamə dünyaya ünvanlanmış ciddi mesaj oldu.

Təbii ki, digər son dərəcə zərururi addımların atılması gərəkdir. Bütün bu məsələlərə kompleks yanaşma tələb olunur. Ən əsası Qazaxıstan hadisələrindən öyrənməli və nəticə çıxarmalı məqamlar çoxdur. Gerçəkdən Şimal küləyinin nə qədər təhlükəli olduğunun hər kəs fərqində olmalı və buna hazır olub məqamı yetişəndə adekvat cavab verməyin zəruriliyini dərk etməlidir. Sosial-iqtisadi problemləri olan kütlələrin həyat şəraitinin yaxşılaşdırılması istiqamətində əhəmiyyətli addımlar atılmalıdır. Ən əsası vətəndaş məmnunluğunun təmin edilməsi real əməldə hiss olunmalıdır.
ALDP Qorbaçovun cəzalandırılmasını tələb edirAzərbaycan Liberal Demokrat Partiyasının (ALDP) sədri Fuad Əliyevin rəhbərliyi ilə 20 Yanvar faciəsinin 32-ci ildönümü ilə bağlı Sədr Aparatının iclası keçirilb. Öncə 20 yanvarda Sovet hərbi birləşmələri tərəfindən vəhşicəsinə qətlə yetirilən bütün şəhidləırimizin xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad edilib. İclasda vurğulanıb ki, məlum faciə 32 il bundan qabaq baş versə də, hələ də siyasi-hüquqi qiymətini almayıb.

Məlum faciə ilə bağlı Rusiya hüquq-mühafizə orqanlarının Azərbaycanın müraciətlərinə hələ də cavab verməməsi partiya tərəfindən bunun ölkəmizə qarşı törədilən soyqırımı tarixdən silinməyə xidmət etdiyini bildirir.

Qeyd olunub ki, 20 yanvar faciəsi ilə bağlı SSRİ Baş Prokurorluğu tərəfindən aparılan ilkin araşdırmada baş vermiş hadisələrlə bağlı hərbçilərin hərəkətlərində cinayət tərkibinin olmaması nəticəsi gəlinməklə və 1990-cı 20 dekabr tarixlı qərarla cinayət işinin icraatına məlum səbəblərdən xitam verilməklə Kremlin öz cinayətini ört-basdır etməyə çalışıb.

ALDP Sədr Aparatı qərara alıb ki, 32 il bundan öncə baş verən faciənin dünya tərəfindən soyqırım hadisəsi kimi qəbulu istiqamətində ciddi iş aparılmalıdır. ALDP Sədr Aparatı tələb edir ki, iqtidar bununla bağlı istintaq materiallarını yenidən nəzərdən keçirib, rəsmi Moskvanın mövgeyini gözləmədən Beynəlxalq məhkəməyə müraciət etsin. Qərarda qeyd olunub ki, ermənilər 100 il bundan öncə baş vermiş hansısa qondarma soyqırımlarını dünyada tanıtmaqda davam etdirdikləri bir vaxtda yaxın keçmişimizdə baş verənlərə beynəlxalq ictimaiyyət tərəfindən göz yumulması Azərbaycana qarşı ikili standartlardan xəbər verir. 20 Yanvar faciəsində Şəhid olan ailələr üzvləri, o vaxt SSRİ prezidenti, Silahlı Qüvvələrin Ali Baş Komandanı olmuş Mixail Qorbaçova qarşı məhkəmə iddiası qaldırmalıdırlar. Necə ki, 1991-ci ilin yanvar hadisələri zamanı Vilnüsdə həlak olan 4 nəfərin qohumu keçmiş SSRİ prezidenti, Silahlı Qüvvələrin Ali Baş Komandanı olmuş Mixail Qorbaçova qarşı məhkəmə iddiası qaldırıblar. Sənəddə o da qeyd olunub ki, hakimiyyət də öz növbəsində 20 Yanvar faciəsinin əsas rəhbəri Mixail Qorbaçova cinayət işini qaldırılması, beynəlxalq axtarışa verilməsi və Beynəlxalq tribunal qarşısında cavab vermək üçün iddia irəli sürməlidir.

Biz beynəlxalq aləmdən cinayətkarların cəzalanmasını tələb etməliyik.
Ərəb KİV-də iordaniyalı akademikin 20 Yanvar faciəsi haqqında məqaləsi dərc edilibİordaniyalı akademik Mərvan Suda “Əl Ənbat”, “Şaab”, Cohina”, “Əl Hərir” və “Nəbd Əl Balad” mətbuat orqanlarında 20 Yanvar faciəsi haqqında məqalə ilə çıxış edib.

AZƏRTAC xəbər verir ki, “Qorbaçovun faşist perestroykasının qanlı qırğını” sərlövhəli məqalədə 1990-cı il yanvarın 20-də sovet ordusunun Bakıda törətdiyi qanlı faciənin dünya tarixinin ən dəhşətli səhifələrindən biri olduğu vurğulanıb. Müəllif qeyd edib ki, həmin qırğına qədər olan dövrdə ermənilərin Azərbaycana qarşı təcavüzkar siyasətinin fəallaşması Bakıda insanların böyük etirazına səbəb olmuşdu. O vaxtlar mövcud olan Dağlıq Qarabağ muxtar vilayətinin Ermənistanın tərkibinə daxil olmasına dair İrəvanda parlament tərəfindən qəbul edilmiş qərar azərbaycanlıları ayağa qaldırmışdı. Bu mürəkkəb vəziyyətdə sovet rəhbərliyi Bakıda və Azərbaycanın digər şəhərlərində öncədən hazırladığı məkrli planı həyata keçirdi.

İordaniyalı akademik daha sonra yazır: “Sovet İttifaqında təhsil almış jurnalist kimi həmin vaxt baş verən hadisələri qələmə alırdım. Azərbaycan xalqının milli matəm günü kimi qeyd etdiyi 20 Yanvar faciəsi zamanı sovet rəhbərliyinin cinayətkar əməlləri haqqında gündəlik qəzetdə məqalələr yazırdım. Bakıda və digər şəhərlərdə dinc insanlara qarşı törədilmiş vəhşiliklər yaddaşımdan silinməyib. “Cəhənnəm keşikçiləri” adlandırdığım sovet liderlərinin öz azadlığı və torpaqları uğrunda mübarizəyə qalxmış Azərbaycan xalqına qarşı təcavüzü insan hüquq və azadlıqlarının kobud şəkildə pozulması ilə yanaşı, ağır cinayət idi. Sovet əsgərləri o zaman üçün ən müasir silah və texnikadan istifadə edərək silahsız, məsum insanları, o cümlədən qadın və uşaqları qətlə yetirirdilər...

Bu qətliamdan sonra azərbaycanlılar başa düşdülər ki, özünün ədalətli mübarizəsində onun müdrik və xalqına sədaqətli liderə ehtiyacı var. Bu lider isə qanlı Yanvar günlərində həyatını riskə ataraq Moskvada bu cinayəti pisləyən görkəmli siyasətçi və sərkərdə Heydər Əliyev idi”.

Məqalədə 20 Yanvar faciəsində həlak olmuş dinc sakinlər, dağıdılmış evlər, həyata keçirilən həbslər barədə də ətraflı məlumat verilib.
"Siyasətçi olmaq bizə başqalrı ilə müqayisədə qanun qarşısında heç bir üstünlük və toxunulmazlıq vermir"Əlisahib Hüseynov
Milli Həmrəylik Partiyasının sədri, Qarabağ qazisi


Sözün açığı, mən heç bir siyasətçinin, partiya sədrinin həbs edilməyini istəməzdim və buna müsbət yanaşmıram. Çünki mən özüm də siyasi fəaliyyətlə məşğulam, partiya sədriyəm. Ancaq biz partiya sədrləri də qanun qarşısında bütün vətəndaşlar kimi bərabərik. Necə deyərlər, qanun qarşısında boynumuz qıldan incədir. Siyasətçi olmaq bizə başqalrı ilə müqayisədə qanun qarşısında heç bir üstünlük və toxunulmazlıq vermir. Partiya sədri olmaq bizim yol verdiyimiz səhvlərə, qanun pozuntularına görə bizi məsuliyyət daşımaqdan əsla sığortalamır. Vətəndaş və İnkişaf Partiyasının (VİP) sədri Əli Əliyevin həbsinə də hesab edirəm ki, ilk növbədə məhz bu rakursdan yanaşılmalıdır.

Belə ki, Əli Əliyev “Osmanqızı Tv”-yə verdiyi müsahibəsində 30 noyabrda Dövlət Sərhəd Xidmətinə (DSX) məxsus helikopterdə olan digər zabitlərin şəhid olaraq nəşinin tanınmaz hala düşdüyü halda, iki nəfərin yüngül sınıqlarla xilas olmasından şübhələndiyini bildirib və özünün bu şübhələrini mütləq həqiqət kimi KİV üzərindən cəmiyyət arasında geniş şəkildə yaymağa çalışıb. Ancaq o bu zaman həmin açıqlaması ilə iki hərbçimizə nə kimi psixoloji sarsıntılar yaşadacağı barədə, özünün bu iddialarının sonrakı psixoloji fəsadları barədə isə qətiyyən düşünməyib.

Əlbəttə, siyasətçi öz düşüncələrini, mülahizələrini dilə gətirə, ictimailəşdirə bilər. Bu, hər bir siyasətçinin haqqıdır, hüququdur. Ancaq qarşı tərəf də bu mülahizə və iddialarla, böhtanlarla razılaşmamaq və o iddiaların, böhtanların müəllifini məhkəməyə vermək, dava açmaq hüququna malikdir. Sözügedən iki hərbçi də məhz bu xətti seçib və bu səbəblə partiya sədrini məhkəməyə verib. Buna görə onları kimsə qınaya bilməz. Ancaq çox təəssüf ki, qınayanlar tapılır.

Mən Əli Əliyevin həbsinə münasibət bildirən müxalif kəsimin nümayəndələrinin açıqlamalarını, arqumentlərini diqqətlə izlədim. Təəssüf ki, bir-iki müxalif partiya sədrini çıxmaq şərtilə, yerdə qalanlarının demək olar ki, hamısının açıqlamaları birtərəfli xarakter daşıyır. Onlar yalnız Əli Əliyevin tərəfini tutur, onun həbsini pisləyirlər. Ancaq Əli Əliyevin o hərbçilərə qarşı ədalətsiz mövqe sərgiləməsi isə əfsuslar olsun ki, bizim demokratlarımızı qətiyyən maraqlandırmır. Bu cür demokratlıq isə “ikili standart”lara söykənən demokratlıqdır, yarımçıq demokratlıqdır.

Bəzi opponentlərimiz bu həbsi “sözə görə adam tutmaq” kimi dəyərləndirib məsələni qəsdən bəsitləşdirməyə və həm də təhrif etməyə çalışırlar. Elələri də var ki, “Siyasi partiyalarla dialoq da belə getdi” deyib, bu yolla cəmiyyətdə ümidsizlik, pessimizm əhval-ruhiyyəsi yaratmağa səy göstərirlər. Bəs, görəsən, bu həbs hadisəsi həqiqətəndəmi söz azadlığının pozulmasıdırmı? Və yaxud, siyasi dialoqa son qoyulmasıdırmı?

Göründüyü kimi hər kəs bu məsələyə öz baxış bucağından, öz subyektiv vizyonundan yanaşır. Ona görə də Əli Əliyevin hüquqi məsuliyyət, cinayət məsuliyyəti yaradan əsassız iddiası, böhtanı qəsdən gözardı edilir, arxa plana keçirilir, eyni zamanda böhtana görə həbs edilməsi bu siyasətçinin söz azadlığına görə həbs edilməsi kimi təqdim edilir. Beləliklə də cəmiyyət çaşdırılır. Ancaq reallıq isə heç də bu cür deyil. Bu məsələyə “sözə görə adam tutmaq” pəncərəsindən boylananlar ya gerçək söz azadlığının mahiyyətini tam başa düşmür və onun sərhədlərini müəyyən edə bilmirlər, yadaki bu həbsi söz azadlığının məhdudlaşdırılması kimi qələmə vermək sadəcə olaraq onların siyasi maraqlarına cavab verdiyinə görə onlar bu xətti daha çox qabardırlar.

Bəli, istənilən siyasətçinin əsas fəaliyyət predmetlərindən biri məhz danışmaq və bu yolla cəmiyyətə, elektorata öz fikir və təxminlərini, proqnozlarını çatdırmaqdır. Lakin siyasətçilər səsləndirdikləri sözlərə görə, iirəli sürdükləri təxminlərə görə həm də məsuliyyət daşıyırlar. Düzdür, bəzi siyasətçi həmkarlarımız hesab edirlərki, guya burada hüquqi yox, yalnız mənəvi məsuliyyətdən söhbət gedə bilər. Xeyr, elə deyil. Onların bu yanaşması kökündən səhv yanaşmadır. Siyasətçinin səsləndirdiyi böhtan xarakterli fikir və iddialar hüquqi məsuliyyət də doğura bilər və hətta həbslə də nəticlənə bilər. Necə ki, nəticələndi də.

Əslində bu həbs gözlənilən idi. Baxın, Əli Əliyev indiyə qədər bu hakimiyyətə qarşı olduqca sərt ifadələr səsləndirib, tənqidlər ünvanlayıb. Lakin bu ifadələrə, bu tənqidlərə görə indiyə qədər heç kim onu məhkəməyə verməyib. Adam səsləndirdiyi siyasi fikirlərə görə heç vaxt məsuliyyətə cəlb olunmayıb, həbs edilməyib. Yəni ki, hakimiyyət onun tənqidlərinə həmişə dözüm və təmkinlə yanaşıb. Odur ki, Ə.Əliyevin hazırkı həbsini siysi sifariş adlandırmaq tamamilə absurd və ədalətsiz yanaşmadır.

VİP sədrinin həbsinin konkret motivi var. Adam sərhəd qoşunlarımızda xidmət aparan, məlum helikopter qəzasında ölümdən dönmüş zabitlərimizin ünvanına şər-böhtan söyləyib, heç bir əsası olmayan fikirlər bildirməklə helikopter qəzasını və iki hərbçinin sağ qalmağını şübhə altına alıb. Bu da birinci növbədə həm şəhid olmuş hərbçilərimizin ruhuna hörmətsizlikdir, həm də fiziki xəsarət almış sözügedən iki hərbçiyə eyni zamanda psixoloji zərbə vurmaq, onlara əlavə sarsıntı yaşatmaq deməkdir. Baxın, partiya sədrinin bu hərəkəti birbaşa hüquqi məsuliyyət yaradan hərəkətdir. Mən bunu həm də hüquq təhsili olan bir şəxs kimi deyirəm. Odur ki, birilərinin bu həbsə siyasi don geyindirib, bunu söz azadlığının, fikir azadlığının təqib olunması, məhdudlaşdırılması kimi təqdim etməyə və ajiotaj yaratmağa çalışması hüquqa da hörmətsizlikdir.

Müxalifətçi olmaq normal bir seçimdir. Ancaq müxalifətçi olmaq heç kimə söz azadlığının mahiyyətini təhrif etməyə əsas və ixtiyar vermir. Söz azadlığı qətiyyən saga-sola məsuliyyətsizcəsinə söz səpələmək kimi başa düşülməməlidir. “Mən müxalifətçiyəm deyə, kimi gəldi qaralaya bilərəm” anlayışı ilə hərəkət etmək olmaz. Müxalif partiyanın sədri “Ağanəzərəm, belə gəzərəm” təfəkkürü ilə hərəkət etməməlidir. Müxalifət partiyasının sədrisənsə, o zaman biraz daha artıq məsuliyyətli olacaqsan. Hətta ikiqat artıq məsuliyyətli olacaqsan. İsbat edə bilməyəcəyin, dəlil-sübut göstərə bilməyəcəyin heç bir subyektiv iddianı təkzibolunmaz fakt kimi, həqiqət kimi cəmiyyətə təqdim etməyəcəksən, tutarlı dəlil-sübutu olmayan ehtimalları ictimailəşdirməyəcəksən. İctimailəşdirəcəyin hər bir məsələnin, ağzından çıxaracağın hər bir sözün arxasında sənin məsuliyyətin dayanmalıdır. Sözünə cavabdehlik daşımağı bacarmalısan. Populizm xatirinə həqiqətləri təhrif etməməli, dezinformasiya yaymamalı və yaxud faktları öz bildiyin kimi, sənə sərf edən formada interpretasiya edib cəmiyyətə sırımamalı, cəmiyyəti yanlış istiqamətə yönləndirməməlisən.

Müxalifətçilik özbaşınalıq, hədsizlik demək deyil ki. Müxalifətçiliyin də “qırmızı xətt”ləri olmalıdır. Heç də hər məsələni, hər hadisəni siyasi xal yığmaq, siyasi dividend qazanmaq, populyar olmaq xatirinə, dar firqə maraqlarından ötrü istifadə etmək olmaz. Şəhidlərin faciəsi üzərindən siyasi alverlə məşğul olmaq, reytinq yığmaq isə heç olmaz. Bunlar mənəvi cizgilərin tapdalanması, “qırmızı xətt”lərin keçilməsi deməkdir. Odur ki, “Əli Əliyevin xüsusi sifarişlə, böyük ehtimalla hərbi əmrlə qaldırılmış iddia əsasında həbs edilməsi”ni iddia edən, bu həbsə söz azadlığına qarşı amansız mübarizənin, tənqidə dözümsüzlüyün, qanuna və hüquqa hörmətsizliyin daha bir nümunəsi kimi yanaşan bəzi müxalif partiya sədrləri bir zəhmət çəkib məsələyə həm də bu yöndən – “qırmızı xətt”lər, mənəvi cizgilər nöqteyi-nəzərindən də yanaşsınlar.

Dövlət Sərhəd Xidmətinin Mi-17 tipli helikopterinin Xızı ərazisində qəzaya uğraması nəticəsində təsadüfən sağ qalmış, yüngül xəsarətlərlə faciədən qurtulmuş hərbçilərə böhtan atacaqsan və buna görə heç bir məsuliyyət daşımayacaqsan əminliyin nə dərəcədə düzgündür? “Siz niyə ölmədiniz?”, deyə iki zabitimizi ittiham etmək hansı mənəviyyata sığır? Bəs, ortada bu boyda böhtan faktı varkən, bu böhtanı ictimai rəyə ötürən partiya sədrinin böhtana görə həbs olunmasını sifarişli həbs kimi, qanuna hörmətsizlik kimi təqdim edənləri necə başa düşək? Bu nə zehniyyətdir? Məgər bu zehniyyətin, bu yanaşmanın özü də birbaşa hüquqa qarşı hörmətsizlik deyilmi? Sizcə, böhtan atan bir şəxs (fərqi yoxdur partiya sədridir, yoxsa adi vətəndaşdır) buna görə heç bir cinayət məsuliyyəti daşımamalıdırmı, cəzasızmı qalmalıdır?

Əlbəttə ki, böhtan atan cəzalandırılmalıdır. Çünki iki hərbçimizin ləyaqəti tapdalanıb, onlar psixoloji sarsıntıya məruz qalıblar. Məhkəmə də buna adekvat qərar verib. Ancaq siz isə müxalifət olaraq buna etiraz edirsiniz. Bəyəm qanun hamı üçün eyni deyil ki? Yoxsa, olmaya, siz bu cür qəliz məqamlarda “ikili standart”lara üstünlük verirsiniz, ona görə? Siz bununla hüquqi nihilizmə yol verdiyinizin fərqindəsinizmi? Nə etdiyinizi heç başa düşürsünüzmü? Əgər bu həbs sizin iddia etdiyiniz kimi həqiqətən də siyasi sifariş idisə, onda iqtidar nə üçün bu həbsin müddətini misal üçün 5 il civarında təyin etmədi? Axı iqtidar həqiqətən də onun həbs edilməsində maraqlı idisə, sizin yanlış məntiqinizə görə Əli Əliyev 5 ay yox, daha uzun müddətə həbs edilməliydi. Məntiqinizlə reallıq arasındakı uyğunsuzluğu, rabitəsizliyi məgər görmürsünüzmü?

Zənnimcə, VİP sədrinin həbsi bizim hamımıza, bütün siyasətçilərə pis yöndən yox, yaxşı mənada profilaktik təsir göstərməli, el dilində desək, görk olmalıdır. O mənada görk olmalıdır ki, bundan sonra öz açıqlamalarımızda hüquqa zidd ifadələrə yol verməyək, hər hansı bir vətəndaşın (xüsusən də hərbçilərin) şərəf və ləyaqətini alçalda biləcək dəlilsiz-sübutsuz iddiaları reytinq xatirinə ictimailəşdirməyək. Bir sözlə, hər birimiz səsləndirdiyimiz müəyyən fikir və iddiaların hüquqi məsuliyyət yarada biləcəyini başa düşək.

Şübhəsiz ki, 14 zabitimizin həlak olduğu faciə üzərindən sağ qalmış iki zabitə qarşı efirdən emosional ifadələrlə böhtan atmaq cavabsız qala bilməzdi. Sözügedən iki zabitin bu böhtana görə VİP sədrini həbs etdirməyə tam da mənəvi haqqları çatırdı, onlar da bu haqqlarından istifadə etdilər və biz buna görə onları qınaya bilmərik. Əli Əliyevin müdafiəsinə qalxıb onun həbsi üzərindən özünə dividend qazanmaq istəyənlər heç olmasa, biraz da bu iki zabitimizin hissləri barədə düşünsələr, yaxşı olar. Bu qədər tərəfkeş və təəssübkeş olmayın, bəylər!

O ki qaldı Əli Əliyevin özünə, Allah onun da qapısını açsın və gələcəkdə siyasi karyerası həbslərlə müşayiət olunmadan davam etsin. Hətta Qərbin ən inkişaf etmiş demokratik ölkələrində də tutduğu vəzifəsindən və cəmiyyətdəki mövqeyindən asılı olmayaraq istənilən şəxsi təhqirə və böhtana görə məhkəməyə verirlər. Ölümün bir addımlıgına qədər gələn və zabit yoldaşlarını faciəli şəkildə itirən iki hərbçimizin özlərinin isə qəzadan həm fiziki, həm də psixoloji anlamda yaralı, zədəli vəziyyətdə sag çıxmalarına şübhə yaratmaq, bunu mübahisələndirmək həqiqətən də mənəvi və hüquqi məsuliyyət yaradan hərəkətdir. Bu, əlavə sübuta ehtiyacı olmayan aksiomadır. Ona görə də həbsi qınayanlar bu aksiomanı da nəzərə alsınlar, səbəbi də dilə gətirsinlər.


Əliyev və Zelenski bəyanatlarla çıxış etdiYanvarın 14-də Ukraynada işgüzar səfərdə olan Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev və Ukrayna Prezidenti Volodimir Zelenski sənədlərin imzalanması mərasimindən sonra mətbuata bəyanatlarla çıxış ediblər.

Avrasiya.net xəbər verir ki, əvvəlcə Prezident İlham Əliyev bəyanatla çıxış edib.
İlham Əliyev Ukraynaya getdiYanvarın 14-də Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev Ukrayna Prezidenti Volodimir Zelenskinin dəvəti ilə Ukraynaya işgüzar səfərə gedib.

Avrasiya.net xəbər verir ki, hər iki ölkənin dövlət bayraqlarının dalğalandığı Kiyevin Borispol Beynəlxalq Hava Limanında Azərbaycan Prezidentinin şərəfinə fəxri qarovul dəstəsi düzülüb.

Dövlət başçısını Ukrayna xarici işlər nazirinin birinci müavini Emine Caparova və digər rəsmi şəxslər qarşılayıblar.
İlham Əliyev Ərdoğana məktub göndərdiPrezident İlham Əliyev Türkiyə Respublikasının Prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğana məktub göndərib.

Avrasiya.net məktubun mətnini təqdim edir:

"Hörmətli cənab Prezident,

Əziz Qardaşım,

Sizi və qardaş Türkiyə xalqını Azərbaycan Respublikası və Türkiyə Respublikası arasında diplomatik münasibətlərin qurulmasının 30 illiyi münasibətilə ürəkdən təbrik edir, ən səmimi arzularımı çatdırıram.

14 yanvar 1992-ci ildə qardaş Türkiyə ilə diplomatik əlaqələrin yaradılması Azərbaycan Respublikasının tarixində əlamətdar hadisə olmuşdur. XX əsrdə ikinci dəfə müstəqilliyə qovuşmuş Azərbaycanın ilk olaraq Türkiyə tərəfindən tanınması və sonra da diplomatik münasibətlərin qurulması əsl qardaşlıq və həmrəylik nümunəsi kimi xalqımızın milli yaddaşına əbədi olaraq həkk olunmuşdur.

Böyük fərəh hissi ilə qeyd etmək istəyirəm ki, ötən dövr ərzində Azərbaycan-Türkiyə münasibətləri möhtəşəm inkişaf yolu keçmişdir. Ölkələrimiz tarixi sınaqlardan şərəflə və başıuca çıxaraq “Bir millət iki dövlət” şüarının ruhuna sadiqliyini təsdiq etmiş, onu yaşatmışdır.

Xalqlarımızın əsrlərdən-əsrlərə keçən birliyi, qardaşlığı və dostluğu kimi möhkəm təməllər üzərində qurulmuş dövlətlərarası münasibətlərimiz bu gün özünün ən yüksək səviyyəsindədir. Qardaş ölkələrimizin istər siyasi, iqtisadi, ticari, mədəni, enerji, hərbi, texnoloji və digər sahələrdə qarşılıqlı faydalı əməkdaşlığı, istərsə də beynəlxalq təsisatlar çərçivəsində uğurlu iş birliyi bizi sevindirir. Gerçəkləşdirdiyimiz nəhəng enerji, nəqliyyat, infrastruktur layihələri ortaq təşəbbüslərimizin və birgə səylərimizin real təntənəsidir. İkitərəfli əməkdaşlıq zəminində əldə etdiyimiz misilsiz nailiyyətlər ölkələrimizin tərəqqisinə, xalqlarımızın rifahına, regionumuzda əmin-amanlığın və sabitliyin bərqərar olmasına töhfə verir.

Keçən ilin iyununda bütün Türk dünyasının qədim mədəniyyət mərkəzi olan Şuşa şəhərində müttəfiqlik münasibətləri haqqında Bəyannamənin imzalanması sarsılmaz birliyimizi bir daha təsdiq edən mühüm tarixi addım idi. Bu sənəd Azərbaycan-Türkiyə əlaqələrinin inkişafının konseptual istiqamətlərini müəyyən edərək, gələcək müştərək müvəffəqiyyətlərimizə yol açan yeni mərhələnin əsasını qoymuşdur.

Əziz Qardaşım,

Dünyada bərabəri olmayan, dostluq və qardaşlığın ən gözəl nümunəsi olan Azərbaycan-Türkiyə münasibətlərinin, müttəfiqliyinin inkişafı və möhkəmlənməsində Sizin xidmətləriniz əvəzsizdir. Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi ilə bağlı hər zaman ortaya qoyduğunuz qəti və birmənalı mövqe, haqq işimizə verdiyiniz tərəddüdsüz dəstək bizi daim ruhlandırır və əlavə güc verirdi. Azərbaycan xalqı 44 günlük Vətən müharibəsinin ilk saatlarından son dəqiqələrinə qədər şəxsən Sizin, Türkiyə Respublikasının, qardaş xalqınızın nümayiş etdirdiyi mənəvi dəstəyi, həmrəyliyi heç zaman unutmayacaq. Bu gün də işğaldan azad edilmiş torpaqların əsaslı yenidənqurulması və bərpası işlərində Türkiyə ilə çiyin-çiyinə bir yerdə irəliləməyimiz böyük məmnunluq doğurur. Biz də öz növbəmizdə hər zaman bütün məsələlərdə qardaş Türkiyənin yanında olmağa davam edəcəyik.

Əminəm ki, bu günün reallığı və xalqlarımızın qürur mənbəyi olan nümunəvi Azərbaycan-Türkiyə birliyi və qardaşlığı gələcək nəsillərə strateji yol xəritəsi, əbədi və sarsılmaz miras olaraq qalacaqdır.

Sizi bu əlamətdar tarixi ildönümü münasibətilə bir daha səmimiyyətlə təbrik edir, möhkəm cansağlığı, işlərinizdə uğurlar, qardaş Türkiyə xalqına daim əmin-amanlıq və firavanlıq arzulayıram".
İki post dağılıb, xeyli itki var: İrəvan hissə-hissə açıqlayırErmənistan ordusu təxribata əl atdı. Kəlbəcər istiqamətində hərbçimiz şəhid oldu. Cavab atəşiylə Ermənistan ordusunun iki postu darmadağın edildi, xeyli itkisi var. Ermənistan rəhbərliyi cəmiyyətini qorxutmamaq üçün itkilərinin sayını hiss-hissə yayımlayır.

Axar.az xəbər verir ki, bu fikirləri “Atlas” Araşdırmalar Mərkəzinin rəhbəri Elxan Şahinoğlu səsləndirib.

Politoloq xatırladıb ki, sonuncu dəfə oxşar insident ötən ilin 16 noyabrında əvvəlində qeydə alınmışdı:

“O zaman Rusiyanın müdafiə naziri Sergey Şoyqu Bakıya və İrəvana zəng etdikdən sonra vəziyyət müvəqqəti sabitləşdi. Noyabrın 26-da isə Rusiya, Azərbaycan və Ermənistan liderləri Soçidə üçtərəfli görüş keçirdilər. Görüşdən sonra yayımlanan açıqlamada bildirilirdi ki, kommunikasiya xətlərinin açılması və sərhədin müəyyənləşdirilməsi vacibdir. Azərbaycanla Ermənistan arasında sərhədin müəyyənləşdirilməsi məqsədilə Rusiyanın iştirakıyla növbəti üçtərəfli komissiya yaradılacağı açıqlandı.

Buna baxmayaraq, nə kommunikasiya xətlərinin açılması, nə də sərhədlərin müəyyənləşməsi məqsədilə ortaq komissiyanın yaradılmasından xəbər var. Azərbaycan və Ermənistan liderləri Soçi görüşündən təxminən iki həftə sonra Brüsseldə görüşdülər. Bu dəfə vasitəçi kimi Avropa İttifaqı Şurasının Prezidenti Şarl Mişel çıxış edirdi. Brüsseldəki görüşdə də sərhədlərin müəyyənləşməsi vacibliyi vurğulandı. Ancaq sərhəddə dünənki insident göstərdi ki, Soçi və Brüsseldəki razılaşmalar yerinə yetirilmir. Çünki nə qədər ki tərəflər arasında sülh sazişi imzalanmayıb, nə qədər ki sərhəd müəyyənləşməyib və nə qədər ki razılaşmaların əksinə olaraq kommunikasiya xətləri açılmayıb, sərhəddə gərginlik azalmayacaq”.

Ekspert qeyd edib ki, Ermənistan hakimiyyətinin sərhəddə təxribatları artırmaqla, Qazaxıstandakı hadisələrdən həvəslənərək, Kollektiv Təhlükəsizlik Müqaviləsi Təşkilatını oyuna cəlb etmək istəyir. Ermənistan təxribatlarla təşkilatın nəbzini yoxlayır, bundan sonra “bizə kömək edin” şəkilində müraciətləri istisna deyil:

“Ancaq bu nəbz yoxlaması Baş nazir Nikol Paşinyana baha başa gələ bilər. Azərbaycan Ordusu təxribata cavab olaraq Ermənistanın iki postunu dağıtdı və göstərdi ki, Ermənistanın dostlarının kimliyindən asılı olmayaraq, bundan sonra da təxribatlarına artıqlamasıyla cavab veriləcək”.

Qeyd edək ki, Ermənistanın ötən gün Kəlbəcər istiqamətində təxribatı nəticəsində bir əsgərimiz şəhid olub. Azərbaycan Ordusunun cavab tədbirləri ilə, rəsmi açıqlamaya görə, 3 erməni əsgər məhv edilib, 2-si yaralanıb.

Bəzi qeyri-rəsmi mənbələr isə Ermənistanın iki hərbi postunun dağıdıldığı və 8 əsgərinin məhv edildiyini bildirir.
Rusiya Ermənistana əlavə qüvvələr yeridə bilər - ArkovHazırda bir çox ekspert Azərbaycanla Ermənistan sərhəddində növbəti gərginliyin Baş nazir Nikol Paşinyanın göstərişi ilə baş verdiyini bildirir. Həmin fikirlərə əsasən, Paşinyan rəhbərliyi KTMT-dəki sədrliyindən və Qazaxıstanda yaranmış vəziyyətdən istifadə etməyə çalışır. Amma erməni hərbçilərin təxribatının birbaşa İrəvandan gəlməsi versiyasını qəbul etsək belə, Paşinyan KTMT-ni və ələlxüsus Kremli qonşu Azərbaycan tərəfindən təcavüzə məruz qaldığına, yaxud uydurma terrorçuların hücumuna inandıra bilməz.

Bu barədə Axar.az-a açıqlamasında PolitRUS ekspert-analitik şəbəkəsinin rəhbəri, rusiyalı ekspert Vitali Arkov bildirib.

“Unutmaq olmaz ki, məhz bu yaxınlara qədər Ermənistan Azərbaycan torpaqlarını işğal altında saxlayırdı. KTMT-ni istifadə etmək üçün Nikolun heç bir “kozırı” yoxdur - nə təcavüz var, nə terrorçular, nə də xaricdən dövlət çevrilişinə cəhd. Hazırda Paşinyan rejimini devirə biləcək qüvvələr elə İrəvanın özündə oturur – “Qarabağ klanı”nın timsalında rusiyapərəst müxalifət. Amma Moskva hələ ki, bu “rıçaq”dan istifadə etmir.

Buna baxmayaraq, Paşinyan aydın şəkildə Tokayev tərəfindən cavab hərəkətlərinə ümid edir. Çünki əgər əvvəllər Qazaxıstan rəhbərliyi Qarabağ məsələsində, KTMT və Aİİ-də Ermənistanla müttəfiq olmasına baxmayaraq, daha çox Azərbaycanın tərəfini tuturdusa, indi rəsmi Nur-Sultana daha çətin olaçaq. Və əlbəttə ki, Paşinyan nümayiş etdirdiyi həmrəyliyə görə Kremlin minnətdarlığına ümid edir.

Digər tərəfdən, hazırkı vəziyyət Rusiya qüvvələrinin Ermənistan ərazisində mövcudluğunu genişləndirmək məsələsini aktuallaşdıra bilər. Ermənistan ərazisində 102-ci Rusiya hərbi baza fəaliyyət göstərir, KTMT çərçivəsində sazişə əsasən İran və Türkiyə ilə Ermənistanın dövlət sərhədi isə Rusiya sərhədçiləri tərəfindən qorunur.

Hazırda Rusiya sərhədçiləri Ermənistan və Azərbaycan sərhədində rəsmi olaraq yalnız Tavuş vilayətindədirlər. Bu, Baş nazir Paşinyanın KTMT müşahidəçilərini və Rusiya sərhədçilərini Azərbaycanla sərhəd boyunca yerləşdirməyi təklif etməsindən az sonra baş verib. Lakin o zaman hər şey bir epizodla məhdudlaşdı.

İndi isə Ermənistan bu provokasiyalarından və sərhəddəki vəziyyətin gərginləşməsindən istifadə edərək, bu məsələni yenidən qaldıra bilər. Xüsusilə, bu, Türkiyə və Azərbaycan ictimaiyyətlərinə Teleqram və Feysbukda KTMT qüvvələrinin və xüsusilə Rusiyanın Qazaxıstanda iştirakı ilə bağlı informasiya savaşı fonunda daha asan görünür”, - deyə müsahibimiz qeyd edib.