“De(r)mokratiya” ifrazatçıları

“De(r)mokratiya” ifrazatçılarıHər şeyin bir həddi, ölçüsü var, hətta bizim “ikili standartlar” adlandırdığımız ikiüzlü, riyakar yanaşmaların da... Amma təəssüf ki, dünyanın birqütblü olduğu və son nəfəsini almaqda olan zaman kəsiyində, ikili, üçlü, dördlü, beşli, kəsəsi, çoxqütblü, çoxüzlü “standartlar”a “dur” deyildiyinin şahidi ola bilmədik. Siyasi immun sistemimiz yeni “üz”ə alışar-alışmaz, “standartlar” təkrar “mutasiya”ya uğradığı... O zamana qədər ki, bu çoxüzlü, sərhədsiz, ölçüsüz yanaşmalar “virus”un dünyaya göz açdığı məkanı – bütün yeni növ çöxüzlü standartların “Uhan”ını - Vaşinqtonun özünü narahat etməyə başladı...

ABŞ-da keçirilən son prezident seçkilərinin saxtalaşdırıldığı barədə fəaliyyətdə olan dövlət başçısı və prezidentliyə keçmiş namizəd Donald Tramp tərəfindən irəli sürülən ittihamların fonunda vüsət alan etirazlar, hadisələrin Konqresə hücuma, çoxlu sayda insanın ölümünə, xəsarət almasına və həbsə atılmasına qədər inkişaf etməsi, ənənəvi “demokratiya”, “insan haqları”, “söz və ifadə azadlığı” “müdafiəçiləri”ni də dilə gətirdi. Sən demə, Kapitolidə baş verənlər “demokratiyaya hücum”, “terror”, iştirakçılar isə “qiyamçı”, “terrorçu”, “quldur”, “demokratiya düşmənləri” imiş də, xəbərimiz yoxmuş. Maraqlıdır, görəsən Konqresi “demokratiya”nın rəmzinə çevirən hansı dəyərlər, hansı standartlardır?

Bəlkə Azərbaycan ərazilərini işğal edən Ermənistanın uzun illər boyu müdafiə və himayə edilməsi, qondarma erməni soyqırımından Türkiyəyə qarşı təzyiq aləti kimi istifadə olunması, işğala məruz qalan Azərbaycana Amerikanın birbaşa dövlət yardımını yasaqlayan 907-ci düzəlişin qəbulu, yaxud ABŞ-da, ölkə daxilində silah satışına məhdudiyyətlərin qoyulması ilə bağlı qadağaları nəzərdə tutan qanun layihələrinin Amerika Milli Silah (Tüfəng) Assosiasiyasının lobbiçiliyini edən çoxsaylı konqressmenlərin tələbi ilə geri qaytarılması və nəticədə hər il minlərlə günahsız insanın qətlə yetirilməsi Konqresi “demokratiyanın simvolu”na çevirib?

Bəlkə on milyonlarla insanın ölümünə, qaçqın və köçkün düşməsinə, şəhərlərin, kəndlərin viran qalmasına səbəb olan “rəngli inqilablar”a verilən dəstəkdir Konqresi demokratiyanın rəmzi edən? Yaxud Qvatemala, Laos, Vyetnam, Dominikan Respublikası, Kamboca, Əfqanıstan, Qrenada, Panama, İraq, Liviya, Suriya və hələ də davam etməkdə olan neçə-neçə qanlı müharibə cinayətlərinin, sivilizasiyaları məhvə sürükləyən hərbi və siyasi müdaxilələrin müdafiəsidir Konqresi ikinci “Azadlıq heykəli”nə çevirən?

Hansı səbəblərdən ötən il uyulun 14-dən 15-nə keçən gecə Bakıda keçirilən orduya, dövlətə dəstək yürüşündən sui-istifadə edərək, Azərbaycan parlamentinə hücum edən vandalların qanun çərçivəsində, heç bir hüquq pozuntusuna yol verilmədən həbsi “demokratiyaya basqı”, Konqresə hücum zamanı ABŞ polisinin nümayiş etdirdiyi aşırı amansızlıq, 5 nəfərin ölümü, çoxlu sayda insanın yaralanması, həbs edilməsi isə “demokratiyanın terrorçu və qiyamçılardan müdafiəsi” sayılır? Bu “məntiq”, bu “dəyərləndirmə” hansı “möhtəşəm” ağlın məhsuludur, görəsən? Bəlkə klassik “de(r)mokratiya ifrazatçıları” yeni məntiq, yeni dəyərləndirmə ölçüləri kəşf ediblər, yaxud bütün dünyanı öz çöxüzlü qondarma ideyaları ilə zombiləşdirdiklərini düşünürlər?

Bütün bunların siyasi manipulyasiya olduğunu və qərbin öz maraqlarına uyğun olaraq “yaxşı qiyamçı-pis qiyamçı”, “yaxşı terrorçu-pis terrorçu”, “yaxşı separatçı-pis separatçı” prinsipsizliyindən qaynaqlandığını hər kəs başa düşür.

Hər kəs anlayır ki, “Qərb demokratiyası” ABŞ Prezidenti Franklin Ruzveltin adına çıxılan və onun guya Nikaraquanın dövlət başçısı haqqında söylədiyi iddia olunan məşhur “Samosa ola bilsin ki, köpək oğludur, amma bizim köpək oğludur” deyiminin ideoloji interpretasiyasıdır. Daha heç kim klassik “parçala, hökm sür” dusturunun Sorossayağı “ideoloji həl”lərini və bu “həl”lərin ərsəyə gəlməsində köməkçi vasitə kimi iştirak edən “5-ci kalon” qalıq elementlərini (rəqəmlərini) “demokratiya”, “insan hüququ və azadlıqları”nın simvolu kimi qəbul etmir. İndi dünyada hər kəsi öz adı ilə çağırırlar, Azərbaycanda da həmçinin... Məsələn, Azərbaycan dövlətçiliyinə qarşı soroskimilərin əlində alətə çevrilənləri, Ordumuzun ölkəmizin öz əraziləri üzərində suveren hüquqlarının bərpası ilə nəticələnən Böyük Zəfərini gözdən salmağa, milli birliyimizə xələl gətirməyə çalışan, cəmiyyətə kin və nifrət püskürən “antimilli şura”çıları, el dili ilə desək, bizim tərəflərdə “satqın”, “xəyanətkar” adlandırırlar. Artıq ifşa olunmaqdan dəyişən “siyasi qabıq”ları sürtülmüş meşin çantanı xatırladanların “Sorosun maşası”, yaxud “Maşa”sı, antimilli “şura”sı və ya sadəcə “Şura”sı, “Qvadelupa”sı, “Anna”sı, “Əli”si, “Gültəkin”i, “Cəmil”i olmalarının azərbaycanlılar üçün heç bir fərqi yoxdur.

Bu adamların və onların daxildəki, xaricdəki böhtançı missionerlərinin siyasi proseslərin epidsentrinə atıldıqları gündən daşıdıqları klassik bir funksiya var - ara qatmaq və aradan çıxmaq… Vəssalam. Bunlar siyasətin “qaçış ustaları”, fitrətdən fərarilərdir. Sonradan olmayıblar, fərarilik, xəyanətkarlıq, məsuliyyətdən qaçmaq, başqalarının arxasına sığınmaq, ƏLİndə olmaq və ƏLİnə oynamaq… köhnə adətləridir. “O olmasın, bu olsun” filminin məhşur personajı Məşədi İbadın təbirində desək, “bir növ adətkərdə olublar” qaçmağa, fərarilik etməyə…

İndi də 44 günlük Vətən müharibəsinin Azərbaycan xalqını, dünya azərbaycanlılarını DƏMİR YUMRUQ kimi birləşdirən NƏTİCƏsini, milli birliyimizi, bütövlüyümüzü hədəfə alıblar. Çünki bu NƏTİCƏ idarəçilərinin, sifarişçilərinin və təbii ki, öz əllərindən bütün bəhanələri çıxarıb və indi missiyalarını davam etdirmək üçün ortalığa ciddi bir bəhanə tapıb çıxara bilmirlər. Köhnə qrammafon valı kimi orta dairədə, yaxud dairənin ortasında, lap elə dairəsiz-filansız... ortasında ilişib qalıblar...

P.S. Qarabağın 30 illik işğalına son qoyuldu və indi siyasi arenanı 31-32 ilin fərarilərindən, xəyanətkarlarından, eləcə də onların real və virtual zombilərindən təmizləməyin vaxtı çatıb.

Elçin Mirzəbəyli